Historia : Tajemnice : Ciekawostki - Historia

Rosyjski namiestnik gen. Karol hr. Lambert w celu spacyfikowania Królestwa Polskiego wprowadził stan wojenny. Było to 14 października 1861 . Kolejnego dnia, pomimo zakazów, mieszkańcy warszawy wzięli udział w obchodach rocznicy śmierci Tadeusza Kościuszki. Manifestanci zostali rozpędzeni przez rosyjskie wojsko, porywano ludzi z kościołów.

W Katedrze warszawskiej na znak protestu przeciwko aresztowaniu zgromadziło się 1878. I tam jednak wtargnęło wojsko, a administratorzy diecezji wydali nakaz zamknięcia wszystkich kościołów i kaplic w Warszawie.

Powstanie jednak było już przygotowywane - 17 października Apollo Korzeniowski zawiązał Komitet Miejski. Opór był tak mocny, że Hrabia Lambert uwolnił większość zatrzymanych. Kilka dni później Lambert podał się do dymisji. Nowym namiestnikiem został gen. Aleksandr Lüders.

Polacy w Królestwie Polskim w latach 1861-1862 domagali coraz mocniej demokratyzacji władzy, reform agrarnych i niezawisłości państwa od Rosji.

W takiej sytuacji czerwoni (radykalne ugrupowanie patriotyczn) opowiadali się za otwartą walką i rozpoczęli przygotowywać powstanie. Pod koniec 1862 r. konspiracja czerwonych obejmowała już prawie 20-25 tysięcy członków. Insurekcja była planowana na wiosnę 1863 r. Spiskiem kierował Komitet Centralny Narodowy, któremu przewodniczył gen. Jarosław Dąbrowski.

Zupełnie osobno rozwijała się niepodległościowa konspiracja, która gromadziła ziemiaństwo, arystokrację oraz bogate warstwy mieszczaństwa. Ich nazwa to obóz białych.To właśnie oni przy wykorzystaniu struktur Towarzystwa Rolniczego utworzyli sieć placówek w całym Królestwie Polskim, na Litwie i Ukrainie. Programowo nie różnilo się zbytnio od Czerwonych. Jedyną różnica było to, że postulowali uwłaszczenie chłopów za wysokim odszkodowaniem i odsunięciem powstania na dalsze lata.